Αν δεν δώσουμε στην κοινή γνώμη ένα «προσφυγικό γουάου» πώς θα της γυρίσουμε τα μυαλά;

Tης Κατερίνας Δήμα

Σαν να βλέπω τη σκηνή. Ένας οργασμός στο στούντιο. Η μακιγιέζ τρέχει από τον ένα στον άλλον. Το βάψιμο πρέπει να είναι διακριτικό. Βαμμένοι άβαφτοι. Γιατί είναι τέτοιο το θέμα,  που πρέπει να είμαστε προσεχτικοί. Για τα πνιγμένα παιδιά το κάνουμε, να θυμάστε, και για το δράμα των εγκλωβισμένων. Οπότε ένα μπεζάκι, αλλά λίγο προς το καφετί, για να μην είναι κι εντελώς υποτονικό και νευριάσουν οι περσόνες ότι τους βγάλαμε σα φαντάσματα. Βέβαια με τόση λασπουριά και χάλι που είδαμε αυτές τις μέρες εκεί στην Ειδομένη, τόσα μουσκεμένα παιδάκια και γέροι…  πρέπει να συμπάσχουμε με τη φρίκη, οπότε μόνο γήινοι τόνοι, κι ειδικά στα κραγιόν. Ήταν βέβαια και πολλοί οι πνιγμένοι τόσο καιρό, αλλά μελιτζανί ρουζ δεν γίνεται να τους βάλουμε και να τους βγάλουμε σαν τη Μορτίσια Άνταμς τους σελέμπριτις!

Μην κάνουμε και καμιά χαλάστρα στους αμπιγιέζ που θα ίδρωσαν με το ντύσιμο ώσπου να καταλήξουν. Βουνά φωτογραφίες θα είδαν οι άνθρωποι, θα τα’παιξαν! Και να οι πνιγμένοι, και να οι βρεμένοι, και να οι τυλιγμένοι στις κουβέρτες και τα νάυλον… Τι σωσίβια, τι παπούτσια, τι μπιμπερό μέσα στα φύκια και ξεβρασμένα στις παραλίες…. Αχταρμάς. Οπότε το ντύσιμο πρέπει μεν να είναι κομψό, να ταιριάζει με τα ευρωπαϊκά πρότυπα που προσπαθούν να μιμηθούν, αλλά να κάνει και συνειρμό με την τραγωδία των σακατεμένων που περπατάνε με τις πατερίτσες ως τα σύνορα. Σε τόνους του μπλε, σκούρο όμως -ώστε να συνδυάζει και Αιγαίο και πένθος-  και του καφέ για να ταιριάζει με παραλίες, χωράφια, και γενικώς εκεί που σέρνουνε όλα αυτά τα αναπηρικά καρότσια παιδιών και γιαγιάδων με τα πόδια.

Άσε το χτένισμα. Άλλος πονοκέφαλος αυτό…  Γιατί όλες φοράνε μαντήλες! Τι χτένισμα να κάνεις τώρα, για να μην την θάψεις την άλλη που’ρθε να φωτογραφηθεί ολόκληρη επώνυμη, αλλά να μην την βγάλεις και φαμ φατάλ, γιατί είναι το δράμα των ξεριζωμένων στη μέση;

Οι άντρες πάλι, αυτοί που τρέχουν με τα παιδιά στην αγκαλιά μέσα στους βομβαρδισμούς, κι οι άλλοι που ωρύονται στις βάρκες με τα μωρά στα χέρια, έχουν όλοι σχεδόν μούσια, ή είναι φαλακροί οπότε αυτό το’χουμε, ντάξει. Οι γυναίκες είναι το πρόβλημα πιο πολύ. Που πρέπει το μαλλί να είναι σοβαρό σαν να βλέπουν ας πούμε αυτά τα πιτσιρίκια με τα πρόσωπα τα παραμορφωμένα απ’ τις βόμβες, αλλά όχι αυστηρό, γιατί αυτά τα πιτσιρίκια χαμογελάνε κιόλας με ελπίδα. Μη βγουν οι σελέμπριτις πιο θλιμμένες χήρες απ’ αυτούς κι από κει που πάμε για μαλλί να βγούμε κουρεμένοι!

Γιατί το θέμα είναι πως αν δεν δώσουμε στις αρένες του θεάματος ένα αισθητικά ενδιαφέρον αποτέλεσμα, ένα «προσφυγικό γουάου» πώς θα τους τραβήξουμε την προσοχή από το γεγονός ότι πριν δέκα μέρες όλοι αυτοί που τα μήντια τους έβριζαν είναι πλέον ευπρόσδεκτοι γιατί θα πέσουν οι πακτωλοί των ευρώ;  Θέλει μια ομαλή μετάβαση όλο αυτό… αλλιώς θα φανεί τελείως γκάου ότι οι ίδιοι που τους τα πρήζανε με τους τζιχαντιστές και τους κάνανε συνέχεια να χέζονται ότι θα τους σφάξουν τις κόρες, τώρα ξαφνικά τους πήρε ο πόνος για το δράμα των απελπισμένων.

Γι’αυτό καλά τα ρούχα και τα μακιγιάζ για support, αλλά όλα τα λεφτά είναι το ύφος. And the Oscar goes to…. ύφος!  Το σωσίβιο διακριτικά στην άκρη αλλά να φαίνεται, για να εξισορροπεί το πορτοκαλί απ’ τα τζάκετς στο κέντρο, αλλά το μεγάλο στοίχημα είναι το ύφος.

«Έλα, λοιπόν πάμε την πόζα! Κι όπως είπαμε ε! Έλα αγάπη μου εσύ, ναι… ναι… άκου το φλας του φακού τσακ-τσακ-τσακ-τσακ και σκέψου πως είναι πολυβόλο… που ρίχνει ριπές… Κι εσύ τρέχεις να γλυτώσεις… Όπως τρέχεις να γλυτώσεις κι απ’ τα φλας του φακού όταν σε κυνηγάνε… Όχι λάγνα βρε κούκλα μου! Προβληματισμένα, θλιμμένα, λέμε…  Ναι, έτσι ωραία, μπράβο! Κι εσύ όχι μοβόρικα βρε αγόρι μου! Δεν είσαι τζιχαντιστής, αγριεμένος από την τρομάρα είσαι.  Δηλαδή η Ευρώπη σας πνίγει, σας σκοτώνει, σας λέει τρομοκράτες, κι εσείς την ικετεύετε να σώσει τα παιδιά σας… Ναι μπράβο, αυτό είναι! Το’χουμε!»

Επιτέλους το’χουμε. Γιατί νομίζεις ότι είναι εύκολη δουλειά να σου πουλάμε συμπόνοια μέσα στον  καπιταλισμό, ηλίθιε;

προσφ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s