Ένοπλες μητέρες: Fusako Shigenobu, ηγετικό στέλεχος του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού

Της Κατερίνας Δήμα

Η Fusako Shigenobu (Japanese Red Army), μαζί με την  Ulrike Mainhof (Red Army Fraction) είναι οι δύο πιο πολυσυζητημένες γυναίκες μεταξύ των επαναστατών του Κόκκινου Στρατού, στα τέλη του 20ου αιώνα.

10984063_929577483742117_7077955572826257852_n

[Fusako Shigenobu]

Η Shigenobu μητέρα κι εκείνη όπως η Meinhof ανήκουν στις φιγούρες που σφράγισαν εποχές που έφυγαν ανεπιστρεπτί καθώς τα διεθνή και τοπικά κινήματα αναδιαμορφώνονται καθημερινά ιχνηλατώντας τα νέα στοιχεία της ταυτότητάς τους μέσα από το καθρέφτισμά τους στα φαινόμενα και τα καλέσματα της κάθε εποχής.

Έτσι, ο ρόλος της μητέρας που κλήθηκαν οι γυναίκες αυτές να ενσωματώσουν μέσα στα στοιχεία μιας ιδιαίτερης ζωής και προσωπικότητας είχε πάντα ένα ειδικό βάρος ευθέως ανάλογο του κόστους των επιλογών τους, μα και την ιστορική ευθύνη αλλά και ενσυναίσθηση και των δύο ρόλων τους.

[Η Shigenobu με τη κόρη της Mei]

Στα όγδοα γενέθλια της κόρης της Mei η μητέρα της Fusako Shigenobu την κάθισε κάτω και της αποκάλυψε ότι ηγείτο του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού, εξηγώντας της όσο μπορούσε καλύτερα για αυτή την ομάδα επαναστατών Μαρξιστών, που πολεμούσαν για την ανατροπή του καπιταλισμού.

Όλο αυτό ήταν ομολογουμένως κομμάτι μίας ιδιαίτερα αντι-συμβατικής παιδικής ηλικίας για τη Mei που μεγάλωσε στην Παλαιστίνη, ασφυκτικά πολιορκημένη από τις ιαπωνικές αρχές και τους μυστικούς Ισραηλινούς πράκτορες.

Οι στιγμές μακριά από τον πόλεμο και το θάνατο ήταν σπάνιες, ωστόσο γεμάτες πλούτο από τις φιγούρες των ανθρώπων που περιέβαλαν τη ζωή της, που εκτός από λογής πρόσφυγες από όλη την υφήλιο, ήταν και πολιτικοί αντικαθεστωτικοί και επαναστάτες. Ο καθημερινός «νορμάλ» ήχος της ζωής της, για μεγάλο διάστημα των παιδικών της χρόνων ήταν ο ήχος των πολυβόλων, όπως η ίδια έχει αναφέρει στο ντοκιμαντέρ «Τα παιδιά της Επανάστασης».

«Είμαι σίγουρη ότι πολλοί θα σκεφτούν ‘ναι, εντάξει, αυτές οι τρμοκράτισσες μπορεί να ήταν και μάνες’ αλλά για μας παραμένουν εγκληματίες» έχει πει στο ίδιο ντοκιμαντέρ η Mei Shigenobu. «Οι Ιάπωνες έχουν μία εικόνα για τη μητέρα μου, σαν να είναι μία μοχθηρή, βίαιη γυναίκα, αλλά αυτό δεν είναι το αληθινό της πρόσωπο, δεν είναι το πρόσωπο που έχω εγώ μέσα μου από αυτήν. Οι άνθρωποι δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να δουν πώς ήταν στ’ αλήθεια η μητέρα μου».

[Η Shigenobu με τη κόρη της Mei]

Η ίδια η Fusako Shigenobu είχε μία συμβατική παιδική ηλικία αστικής καταβολής, πριν ριζοσπαστικοποιηθεί μέσα από το αντιπολεμικό κίνημα του Βιετνάμ. Ο πατέρας της ήταν ταγματάρχης στον ιαπωνικό στρατό.

Η Mei έπρεπε να μοιράζεται τη μητέρα της όχι μόνο με πολλούς ανθρώπους αλλά και με ένα συχνά «εχθρικό» περιβάλλον, που απειλούσε τη ζωή και των δύο. Έτσι η Fusako Shigenobu απουσίαζε για μεγάλο διάστημα από την παιδική ηλικία της κόρης της, πολεμώντας πλάι σε έναν Παλαιστίνο επαναστάστη, που αργότερα η Mei, στα 16 της, έμαθε ότι ήταν ο πατέρας της.

Για πολλά χρόνια η Mei άλλαζε σχολεία και ονόματα για να ξεφεύγει από τα τα ραντάρ των μυστικών υπηρεσιών και να προστατεύει τη μητέρα της από τη σύλληψη ή την δολοφονία. Δεν είχε υπηκοότητα μέχρι ότου κατόπιν μεγάλης νομικής διαμάχης η Ιαπωνία της έδωσε ένα διαβατήριο όταν ήταν 28 χρονών.

«Αυτή η ζωή ήταν πολύ δύσκολη για τη Mei» έχει πει ο Masao Adachi, πρώην μέλος του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού.

Το 2000, από χιλιάδες μίλια μακριά, από την Βηρυττό, την άλλοτε διαλυμένη από τον πόλεμο πόλη, που καθόρισε την παιδική της ηλικία, η Mei παρακολούθησε από την τηλεόραση τη σύλληψη της μητέρας της στην Ιαπωνία.

Fusako Shigenobu, founder and leader of the communist Japanese Red Army, practices with an American LAW in Lebanon, 1972.

[ H Fusako Shigenobu στο Λίβανο το 1972 – φωτο από titovka and bergmutzen.tumblr]

H Fusako Shigenobu βρίσκεται σήμερα σε μία ιαπωνική φυλακή, και έχοντας υποβληθεί σε τρεις εγχειρήσεις για τον καρκίνο εκτίει 20ετή ποινή  από καταδίκες για τρομοκρατικές ενέργειες, από την επαναστατική δράση του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού.

[Η Fusako Shigenobu στο δικαστήριο]

«Είναι πολύ δύσκολο να τη βλέπω μέσα στη φυλακή» λέει η Mei για τη μητέρα της και συμπληρώνει «αλλά είναι μία πολύ δυνατή και θετική γυναίκα που δεν δείχνει τον πόνο της. Πιστεύω πως ο θυμός ή η κατάθλιψη από μεριάς μου δεν θα τη βοηθούσαν σε τίποτα, αντίθετα. Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να πληροφορώ τον κόσμο για την αλήθεια των γεγονότων που την αφορούν τη μητέρα μου». Για μένα, το χειρότερο που θα μπορούσε συμβεί, θα ήταν να ξεχαστεί και η ίδια και όλα τα θέματα για τα οποία πολέμησε.»

 

[Η Mei Shigenobu στη Γάζα]

Η ίδια η Fusako Shigenobu έχει γράψει επίσης βιβλία μέσα από τη φυλακή δίνοντας τη δική της θεώρηση για την έννοια του επαναστατικού αγώνα.

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s